admin

Dzieci nie pozwalają nigdy, aby mama na dłuższy czas znikła im z oczu. Maluszek potrafi bardzo donośnie i zdecydowanie upomnieć się o to, abyśmy zawsze i wszędzie brali go ze sobą i byli na wyciagnięcie ręki. Ciągłe przenoszenie dziecka z fotelika lub kojca i z miejsca na miejsce, jest trudne i bardzo męczące. Podobnie zresztą bardzo jak ciągłe pilnowanie czworakującego, przemieszczającego się ukochanego maleństwa. W takiej męczącej sytuacji skorzystanie z chodzika mogłoby się wydawać ogromną atrakcją dla naszego dziecka, oraz wybawieniem dla nas. No i właśnie w tym momencie pojawia się niemały problem. Dzieci naturalnie i swoim tempem obracają się, siadają i czworakują, by nareszcie stając i chodząc, uczą się właściwego obciążenia różnych części ciała w różnych pozycjach. Te naturalne odruchy kształtują właściwe napięcie mięśniowe, czucie podłoża, reakcje równoważne. Dzieci uczą się właściwie oceniać odległości, przestrzeń, niebezpieczeństwa, a także unikać wielu zagrożeń. Świadomość swego ciała i jego możliwości kształtowana jest w tym naturalnym procesie. Cały przedstawiony proces jest ciągiem logicznie następujących po sobie zdarzeń, których jedynym celem jest świadome zdobywanie kolejnych umiejętności ruchowych przez nasze. Chodziki tak popularne zaburzają niestety podstawowe elementy rozwoju. Chodzik, zaburza harmonię zdrowego naturalnego rozwoju. Maluszki przemieszczając się w nim zdecydowanie bardziej używają nóg i stóp do odpychania się niż do nauki właściwego podporu i przenoszenia ciężaru ciała z jednej stópki na drugą, tak jak to się powinno dziać naprawdę. Dzieci w chodziku odpychają się od podłoża, wpychając w nie paluszki i wewnętrzną stronę stopy, zamiast uczyć się stawiania stopy od pięty na śródstopie do paluszków. Dziecko nasze wówczas w sposób nieprawidłowy obciąża stopy i nóżki, a także układ kostny, stawowy i mięśniowy. Tak zwana pozycja chodzikowa wymusza bardzo złe ustawienie, pracę i obciążanie bioder. Maleństwo nie musi w chodziku na nic uważać, na pewno aby nie stracić równowagi i uniknąć upadku. Chodziki zdecydowanie zakłócają prawidłowy rozwój reakcji równoważnych, wykształcają wadliwe wzorce postawy i ruchu. Przemieszczając się w chodziku dziecko zdecydowanie nie musi się uczyć oceniać odległości od przeszkody a to bardzo źle. ruchu.

Nikt tak naprawdę nie zdaje sobie sprawy ile musza doświadczyć i nauczyć się małe stópeczki, przed procesem przejęcia na siebie ciężaru całego ciałka dziecka i zaczną biegać i skakać, bawić się. Przygotowują się do tej bardzo odpowiedzialnej i ciężkiej roli od samego początku życia, a nawet jeszcze w brzuchu mamy. Pchają, ocierają się jedna o drugą, kopią, czasem nawet w brzuch mamy też. Już od pierwszych dni maleństwa wpychają malutkie nóżki w szczebelki łóżeczka, w podłoże, w naszą twarz, gdzie i kiedy się da i uda. Wszystko to co robią i czują małe stópki służy doskonaleniu ich czucia i umiejętności przydatnych w przyszłości. Stopy dziecka mają do spełnienia wiele funkcji. Funkcja komunikacyjna, umożliwia przemieszczanie się. Stopy to jeden z naszych najważniejszych organów czucia. Zapewniają człowiekowi przede wszystkim przemieszczanie się bez utraty równowagi. Nasze stopy pełnią także rolę poznawczą, co oznacza, że analizują bodźce mechaniczne, pomagają badać otoczenie, przedmioty i poznawać je. Jeśli więc stópki naszego maleństwa są tak ważne to naprawdę warto docenić ich rolę i porządnie o nie zadbać. Nie ma zdecydowanie lepszej przyjemności niż głaskanie, masowanie, pielęgnowanie dziecięcych stópek.Do około trzeciego roku życia dziecka obserwuje się fizjologiczne płaskostopie, którego cechą widoczną jest brak pełnego wykształcenia się łuku podłużnego i poprzecznego stopy a także poduszka tłuszczowa od wewnętrznej strony stopy. Układ dziecięcych stóp i nóżek zmienia się w zależności od wieku. W znacznym stopniu ich rozwój zależy od przebytych doświadczeń dziecka, dobrego napięcia mięśni i wyzwań, czyli zadań i ćwiczeń. Zdrowe stópki dziecka to zdecydowanie lepsza sprawność ruchowa i zdrowa postawa. Jeśli decydujemy się nareszcie na zakup pierwszych bucików musimy pamiętać o tym ,aby buty zakładać dziecku dopiero gdy umie ono już chodzić. Przy zakupie pierwszych bucików bardzo ważny jest materiał, środek buta, zapiętek, zapięcie, podeszwa, oraz czubek.

Wizyta na pływalni, na basenie to nie tylko przygoda i zdecydowane urozmaicenie codziennych zajęć. To przede wszystkim ogromna ilość fantastycznych bodźców, nowe zaskakujące sytuacje, zupełnie inne ciekawe otoczenie, to wszystko razem fantastycznie wpływa na rozwój małego dziecka, relacje z otoczeniem, rozbudza jego ciekawość. Zabawy z dzieckiem w wodzie poprawiają koordynację ruchową, plastyczność małego ciałka i napięcie mięśni. Płynność i estetykę jego chaotycznych do niedawna ruchów. Wpływają bardzo pozytywnie na sposób, w jaki malutkie dziecko wykorzystuje swoje ciałko, jak koordynuje pracę mięśni, jak coraz swobodniej obraca się na boki, unosi nogi i wyciąga rączki do zabawek. W wodzie dziecko inaczej reguluje sposób w jaki oddycha. Przechodzi również swego rodzaju trening termoregulacji. Uczy się konsekwencji swoich działań i sposobów radzenia sobie w zaskakujących sytuacjach. Przygody z wodą w wieku kilku, kilkunastu miesięcy trudno nazwać nauką pływania. Jest to swego rodzaju bardziej nauka swobodnego unoszenia się na wodzie. Dzieci uczą się tego zupełnie naturalnie i już po bardzo krótkim okresie adaptacji unoszą się w wodzie o wiele lepiej niż dorośli. Jeżeli maluchy zyskają te umiejętności za młodu, później nie będą miały najmniejszego kłopotu z nauką pływania. A najważniejsze jest to, że woda stanie się dla nich środowiskiem zdecydowanie bezpiecznym. To najlepszy z możliwych sposobów na uniknięcie w przyszłości wypadków związanych z wodą. Takie wodne zabawy wpływają na ukształtowanie się w dziecku pełnych zaufania, poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności relacji z mamą. Przy tej wspaniałej okazji mama i dziecko mają okazję się zrelaksować i zapomnieć o kłopotach i obowiązkach. Zabawa na pływalni ma ogromny wpływ na rozwój małego dziecka. Na basen koniecznie bierzemy kilka ręczników, jakieś ubranka na zmianę, suszarkę i to co uważamy, że będzie nam niezbędne. Koniecznie zabierzmy specjalne pieluchy do kąpieli, które nie przepuszczają wody i zwykłe pampersy po basenie też. Ważne jest by dziecko na basen wnosić otulone ręcznikiem, który zdejmujemy tuż przed samym wejściem do wody.

Prawdziwa świadomość wagi zmysłu czucia i dotyku dla rozwoju dziecka jest na szczęście coraz większa, dlatego odpowiedzialni rodzice częściej wykorzystują w codziennej opiece różne rodzaje masażu dziecka. Stały, bezpośredni dotyk, taki skóra w skórę, kontakt z dzieckiem na codzień, tulenie w ramionach, zwykły dotyk, pieszczoty w zabawie, głaskanie i bujanie to podstawowy warunek prawidłowego rozwoju ruchowego, a także poznawczego, zdecydowanie emocjonalnego no i społecznego naszych maleństw. Masaż robiony maluszkowi kształtuje w zabawny i miły sposób radosne i pełne zaufania relacje między rodzicami i dzieckiem, a przy okazji także sami rodzice zawsze zaczynają odkrywać między sobą nowe przestrzenie jeszcze bardziej zacieśniające relacje rodzinne. Zawsze kiedy mówimy o masażu naprawdę warto uświadomić sobie, że zdecydowanie jego najprostszą i najskuteczniejszą formą jest wszystko to co na co dzień robimy z dzieckiem, czyli zupełnie zwykłe czynności. Są to oczywiście głaskanie po policzkach i ciałku, całowanie, drapanie brodą i paznokciami, łaskotanie nosem i paluszkami, przewalanie się po łóżku i dywanie, na kolanach i ciele rodzica, pieszczenie rączek, nóżek, brzuszka. Tulenie dzieciątka do swego ciała, częste zmiany pozycji, obroty na przewijaku, w naszych ramionach. Masaż zwykle zaczynamy od buzi, najlepiej jest używać do tego celu olejku lub mleczka pachnącego lawendą, po takim masażu dziecko śpi słodko i spokojnie. Zanim zaczniemy masaż należy przede wszystkim upewnić się czy dziecku jest ciepło i wygodnie, bo to przecież podstawa. Delikatnymi, drobnymi i powolnymi ruchami palców głaszczemy najpierw główkę, zaczynając masaż od czoła i brwi do środka twarzy, do policzków, do noska i malutkiej bródki. Bardzo podobnie głaszczemy szyjkę i malutki podbródek. Klatkę piersiową naszego maleństwa masujemy zaczynając od mostka na zewnątrz ku żeberkom. Im pełniejsze i obszerniejsze ruchy wykonujemy tym milsze będą one dla naszej pociechy. Masaż dla brzuszka wykonujemy pełnymi ruchami kolistymi w kierunku ruchu wskazówek zegara, powinny być to naprawdę ruchy delikatne i spokojne. Masowanie dzidziusiowych rączek i nóżek dzieci lubią najbardziej. Gryzienie malutkich stópek, potem całowanie kolanek to zabawa zarówno dla dziecka jak i dla rodzica. Rodzic pomaga w ten sposób poznać dziecku swoje malutkie ciałko, stymuluje jego rozwój ruchowy i psychiczny.

Mycie, kąpiele i pielęgnacja niemowląt to zdecydowanie jedna z najlepszych i najprzyjemniejszych okazji do zabaw i pieszczot. Samo zwykłe mycie jest okropnie nudne, dlatego wykorzystujmy tę chwilę, jak najlepiej aby udowodnić maluszkowi, że my też mamy dobre poczucie humoru. Kiedy mamy zamiar wykąpać maluszka, przede wszystkim trzeba najpierw zastanowić się gdzie należy postawić wanienkę, tak żeby nam wszystkim było wygodnie, komfortowo i ciepło. Możemy to robić na przykład w łazience ale także w pokoju. Przed kąpielą koniecznie trzeba przygotować dosłownie wszystko co będzie nam w tym potrzebne : po pierwsze płyn do kąpieli, mydło, myjkę, gąbkę, mleczko nawilżające, kosmetyki po kąpieli, czystą pieluszkę oraz ubranka. Przed samym włożeniem dziecka do wody należy bezwzględnie sprawdzić jej temperaturę, optymalna, to przedział między 36 a 38 st.Celsjusza. Dziecko wkładamy do wanienki bardzo powoli żeby go nie przestraszyć, przyczajając je do nowych warunków. Kąpiąc malucha należy stworzyć mu przyjazną, dobrą i ciepłą atmosferę żeby czerpało z tej chwili największą radość. Jeżeli dziecko od początku będzie się czuło w kąpieli miło i przyjemnie, wówczas sama czynność kąpania stanie się wspaniałą przygodą. Przy kąpaniu, myciu noworodków musimy pamiętać, aby nalewać do wanienki dużo mniej wody i unikać zamoczenia wodą pępka. Kikuta pępka nie należy pod żadnym pozorem moczyć tylko przemywać roztworem alkoholu. Większe niemowlęta wprost uwielbiają głębszą wodę, ponieważ czują się w niej bardzo bezpiecznie. Mogą wtedy swobodnie chlapać rączkami i nóżkami, bawić się wodą. Mokre ciało dziecka bardzo szybko traci ciepło, noworodki i niemowlęta do 5 m-ca życia szczególnie narażone są na wyziębienie, dlatego warto unikać zbyt długich kąpieli i pozostawiania dziecka długo bez ubranka. Kąpiel niemowlęcia bywa niesamowicie trudna kiedy dziecko pręży się i płacze, warto wówczas otulić dziecko ręcznikiem przy wkładaniu go do wody, przytulić i uspokoić, wówczas kąpiel stanie się dla mamy i dziecka przyjemnością. Kiedy dziecko jest wyjmowane z kąpieli plecami do podłoża nie czuje się pewnie, najlepiej wyjmować je twarzą do boku lub do podłogi, wówczas dziecko obserwuje otaczający go świat i widzi, że nie ma w nim żadnych zagrożeń.

Jedzenie w przypadku małych dzieci to nie tylko pochłanianie pokarmu, ale też i to raczej przede wszystkim trening jamy ustnej, praca całego kompletu stawów i mięśni, którego rozwój będzie determinował rozwój umiejętności mowy. Jedzenie to również trening higieny (co w przypadku maleństwa może być bardzo trudne), ciężka praca oddechowa (nauka nowego sposobu jedzenia), uczenie koncentrowania się na wykonywanej czynności (potrzebne jest duże skupienie całej uwagi na jedzeniu, nauce trzymania łyżeczki lub połykania jedzenia i zabierania go z łyżeczki), umiejętności współpracy z drugą osobą, wreszcie próba sił między maluchem i rodzicami (zabawa, nauka, przekomarzanie w celu osiągnięcia sukcesu), sposób na kształtowanie wzajemnych relacji i zacieśnianie więzów. Warto jest zamiast do nowoczesnych kubków niekapków, od samego początku dziecko przyzwyczajać dziecko do picia ze zwykłego kubka dla maluszków. Kubeczki dla niemowląt są oczywiście małe i mają specjalnie wymodelowany, ukształtowany brzeg, który z jednej strony pozwala przechylić naczynie bez niepotrzebnego podrażnienia noska, a z drugiej jednak prawidłowo ułożyć go na dolnej wardze. Prawdziwym wyzwaniem są powolne próby karmienia łyżeczką, które  z początku dziecko zawsze traktuje jak dobrą zabawę. Pierwszą i podstawową rzeczą o jakiej naprawdę warto pomyśleć jest zapewnienie naszemu maluszkowi odpowiedniej pozycji przy jedzeniu. Wybierzmy sobie wygodne i dogodne dla nas i malucha miejsce. Może to być na przykład fotelik w pokoju dziennym lub krzesełko ze stolikiem stojące w kuchni. Siedząc naprzeciwko dziecka możemy jednocześnie zabawiać malca przy jedzeniu. Łyżeczkę z naprawdę niewielką ilością pokarmu układamy prostopadle do twarzy malca i kładziemy na jego dolnej wardze. Kiedy maluszek sam otworzy usteczka wsuwamy mu delikatnie łyżeczkę do buzi i czekamy aż sam zgarnie pokarm górną wargą. Unikajmy wpychania dziecku łyżeczki do buzi, bo nie przynosi to oczekiwanego rezultatu. Nie należy także wyciągać jej maluszkowi na siłę. Początki wszystkiego w rozwoju dziecka zawsze są trudne, ale jeśli naprawdę będziemy konsekwentni, to możemy się z pewnością spodziewać zaskakująco szybko świetnych rezultatów.

Nie zawsze jest tak, że można karmić piersią, czasami niestety trzeba też maluchy dokarmiać, bo mleka mamy po prostu jest za mało albo musiała ona wrócić już do pracy. Wówczas karmimy dziecko z butelki. Smoczek wcale nie jest wrogiem dziecka, (raczej sprzymierzeńcem), ani też biedna mama, która musi lub po prostu z jakiś powodów chce karmić butelką, nie ma powodów aby się tym martwić. Jeżeli chcemy aby takie sztuczne karmienie było jak najbardziej prawidłowe i nie wywoływało żadnych zakłóceń ani problemów w dojrzewaniu umiejętności jedzenia i rozwoju mowy malucha, warto zadbać o odpowiednie warunki jedzenia i odpowiedni dobry sprzęt. Być może na początku brzmi to groźnie, ale to banalnie proste. Odpowiedni sprzęt będzie to oczywiście odpowiednia butelka ze smoczkiem o odpowiedniej ergonomicznej konstrukcji. Smoczek taki specjalny posiada podłużną i dużą część łączącą go z butelką. Dziecko opiera na tej właśnie części usteczka w bardzo podobny sposób jak na piersi mamy w karmieniu naturalnym. Taka profesjonalna konstrukcja smoczka zapobiega gryzieniu i kąsaniu w trakcie karmienia, połykaniu zbyt dużej ilości powietrza, a przez wymuszenie odpowiedniej pozycji i pracy warg, reguluje siłę i sposób pracy mięśni warg, policzków, języka i pozostałych części jamy ustnej i twarzy, biorących udział w jedzeniu. Bardzo ułatwia kontrolowanie przez dziecko ilości pobieranego pokarmu i prawidłowe oddychanie w trakcie karmienia. Odpowiednio i świadomie dobrane i stosowane smoczki nie powinny zaburzyć prawidłowego mechanizmu ssania i połykania, i nie wygrają nigdy z piersią i karmieniem naturalnym. Przy karmieniu butelką układamy malucha blisko siebie, buzią przodem do nas, prawie tak jak przy karmieniu piersią. Karmienie i jedzenie ciągle w jednej i tej samej pozycji jest nudne dlatego możemy zmieniać pozycje dziecka.

Nie ma nic lepszego dla maleńkiego dziecka i dla świeżo upieczonej mamy, niż bycie razem cały czas blisko siebie, niż naturalne karmienie piersią. Nawet jeżeli z początku wiążą się z tym pewne kłopoty i kilka problemów, to naprawdę warto się postarać. Prawdą niepodważalną i jedyną jest fakt, że prawie każda mama może karmić piersią, jeżeli tylko zechce i spróbuje. Mleko mamy jest dla dziecka najzdrowsze, najlepsze i nic nie zastąpi tej cudownej, wspaniałej i niezapomnianej więzi jaka rodzi się podczas karmienia piersią między mamą i dzidziusiem. To właśnie podczas tego fantastycznego kontaktu rodzi się w każdej mamie ogromne poczucie macierzyństwa, czułości i odpowiedzialności, a maluszek doświadcza pełnego bezpieczeństwa. Prawidłowe przystawienie do piersi to najbardziej podstawowy klucz do sukcesów w naturalnym karmieniu. Dobre przystawienie dziecka pozwala uniknąć dyskomfortu malucha, czyli stresu i biednej mamy, która cierpi z powodu poranionych brodawek. Pierś podczas karmienia musi bardzo szczelnie wypełniać buzię malucha. Podczas karmienia, w celu zapewnienia dziecku maksymalnego bezpieczeństwa i bliskości należy trzymać je jak najbliżej siebie, przodem do siebie. Buzia maleństwa powinna być skierowana na brodawkę sutkową. Należy sprawdź, czy dziecko znajduje się w dobrej wygodnej pozycji i czy jest usteczka znajdują się na wysokości brodawki. Sprowokowanie dziecka do szerokiego otworzenia buzi jest bardzo ważne, można na przykład dotknąć jego dolnej wargi brodawką, lub wsadzić paluszek w kącik. Trzymając pewnie pierś w dłoni, należy brodawkę wkładać do buzi dziecka tak by maksymalnie otworzyło usteczka i chwyciło jak największą część brodawki. Czynność próby układania brodawki w buzi dzidziusia będzie trzeba wykonać kilka lub nawet kilkanaście razy. Gdy maluszek szeroko otworzy buzię, wprowadzamy brodawkę jak najlepiej się da, żeby maksymalnie ułatwić dziecku jedzeni . Przystawianie dziecka do piersi, a nie piersi do dziecka to klucz do sukcesu. Trzymaj dziecko bardzo blisko siebie żeby czuło się bezpiecznie. Ułatwi to także bardzo uchwycenie maluszkowi piersi i jej utrzymanie w buzi podczas całego karmienia. Zrelaksuj się, odpręż, czasem trzeba poprawić swoją pozycję, aby była wygodna dla obojga.

Najbardziej podstawowa i najważniejsza czynność jaką wykonujemy przy dziecku to zmiana pieluszki. Należy przy tej czynności zadbać o każdy nawet najmniejszy szczegół. Czysta, sucha i zdrowa pupa dziecka to podstawa zdrowia i dobrego rozwoju. Kształt, materiał i budowa pieluszki nie mogą absolutnie krępować ruchów dziecka, a zwłaszcza nóżek. Zarówno przód jak i tył pieluszki muszą być stosunkowo płaskie. Przy wyborze dobrej pieluszki dla naszego dziecka musimy pamiętać o odpowiedniej skuteczności wchłaniania płynów. Jest to najbardziej podstawowy warunek super komfortu dziecka. Szalenie niezbędne są również tak zwane falbanki wokół pachwin dziecka, które zabezpieczają przed zamoczeniem i zabrudzeniem ubranka. Dobrze i solidnie zaprojektowane pieluszki nie uciskają pachwin i udek maleństwa. Materiał, z którego zrobione są pieluszki powinien być naprawdę miękki, bardzo miły w dotyku i jak najbardziej naturalny. Dzięki odpowiedniej jakości i dobremu kształtowi powinien zapobiegać nadmiernemu poceniu się, odgnieceniom i odparzeniom pupy. Stare, stosowane od lat, niezbyt dobre techniki zmiany pieluszek czas zastąpić nowymi. Należy zacząć tak: pod jedną z nóżek dziecka wkładamy rękę, dłonią naszą chwytamy druga nóżkę jak najbliżej biodra, place układamy na brzuszku, przytrzymujemy pewnie dziecko, które powinno czuć się maksymalnie bezpiecznie. Po odpięciu rzepów pieluszki zsuwamy jej przednią część, układając ją pod pupą malca. Wyrzucamy brudną pieluszkę, a następnie chusteczką nawilżoną dla dzieci wycieramy narządu płciowe, potem pachwiny i podbrzusze, a na końcu pupę. Smarujemy pupę dziecka kremem przeciw odparzeniom lub nawilżającym. Przekładamy dziecko na bok i wkładamy wyżej pod plecki jedną stronę pieluszki, potem to samo robimy z drugiej strony. Pieluszkę zapinamy i już dziecko czuje się świeżo i czysto jest gotowe do dalszej zabawy.

Noszenie malutkiego dziecka w gruncie rzeczy nie jest aż takie trudne. Nie należy na pewno podnosić dziecka znienacka i nie wykonywać przy tym gwałtownych ruchów. Pozycja dziecka w naszych ramionach powinna mu zapewniać maksymalne poczucie bezpieczeństwa, a jednocześnie swobodę ruchów. Najczęściej stosowana, najlepsza szczególnie dla noworodków i niemowląt jest pozycja tzw. fasolki. Daje ona dziecku poczucie bezpieczeństwa, oraz swobodę wykonywania ruchów. W pewnym sensie przypomina pozycję płodową, dlatego dzieci tak bardzo ją lubią. Swobodnie tułów dziecka przytulamy bokiem do naszego brzucha, z drugiej strony zaś przytulamy je naszym przedramieniem. W zagięciu łokcia układamy delikatnie główkę dziecka. Pozycja jest naprawdę bardzo wygodna i bezpieczna dla mamy i dziecka. Zapewnia dobre zabezpieczenie dla nóżek i stawów biodrowych maluszka. Noszenie dziecka jest i koniecznością i przyjemnością zarazem. Pod warunkiem jednak, że nie trzymamy go ciągle w tej samej pozycji, ponieważ jest to nudne dla maleństwa. Maluch ułożony bokiem na naszym przedramieniu, plecami opiera się o brzuch. Główka dzidziusia leży na przedramieniu w okolicach łokcia podpiera raczej przez łokieć, rączki dziecko ma wysunięte do przodku, którymi może chwytać przedmioty, nóżkami może swobodnie machać. Dzieci są ciekawskie, uwielbiają obserwować co się dokoła nich dzieje. Ulubioną pozycją i bardzo łatwą do spacerów po domu, stosowaną również po jedzeniu, jest dźwiganie malca na ramionach rodziców. Dziecko leciutko opiera się klatką piersiową na naszym barku, jego rączki opadają na plecy rodzica. Bardzo łatwo jest w takiej pozycji utrzymać dziecku główkę w górze. W tej samej pozycji układamy także dziecko po jedzeniu do odbicia.